2014 ജനു 28

വേണമെനിക്കൊരു പൂമാനസം
എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളില്‍ വിരിഞ്ഞോരു തുമ്പ മാത്രം
വിശുദ്ധിതന്‍ വെണ്മപ്പളുങ്കുപാത്രം
രന്റെ നീല ത്തടാകത്തിലേകാന്തപുഷ്പം
കരുക്കളില്‍ ചതിയോരുക്കിവച്ചു
മറഞ്ഞിരുന്നു വിധി  ചിരിച്ചിടുന്നു
തിരഞ്ഞിടുന്നു പല കരുക്കളില്‍ നാം
എതിര്‍ക്കുവാനൊരു പടയാളിയെ
 
നീ വായിയ്‌ക്കുന്നപുസ്തകത്തില്‍
ഞാനൊരു അക്ഷരമായെങ്കില്‍
ഒരു മാത്രയെങ്കിലും നിന്റെ കടാക്ഷം
എന്നില്‍ പതിയുമായിരുന്നു

നിന്റെ പൂന്തോട്ടത്തിലെ
പൂവാകാന്‍ കഴിഞ്ഞെങ്കില്‍
ഒരു കരസ്പര്‍ശമെങ്കിലും
ഞാനേല്‍ക്കുമായിരുന്നു

ഇത് മഴക്കാലമെങ്കില്‍
നീ ജാലകം തുറക്കുമ്പോള്‍
ഒരു മഴത്തുള്ളിയായി
നിന്റെ കപോലങ്ങളില്‍ വീണേനെ

നിദ്രയിലെങ്കില്‍
ഒരു ശലഭമായി
ശിശിരമായി
നിന്നാത്മാവിലെത്തിയേനെ

നീ നടക്കുമ്പോള്‍
നിന്നോടൊപ്പം ഒരു കാറ്റായി
അളകങ്ങല്‍ക്കിടയിലൂടെ
വെറുതെ പറന്നേനെ 

നീ അമ്പല നടയിലെങ്കില്‍
നെറ്റിയില്‍ കുറിയായി മാറുവാന്‍
ഒരിലക്കീറില്‍ പൂവിനോപ്പം
ചന്ദനമായി മാറിയേനെ
പ്രണയപ്പനി ബാധിച്ച
എന്നെയും നിന്നെയും
ഒരേ ഹോസ്പിറ്റലില്‍
പ്രവേശിപ്പിച്ചിട്ടും
ആണെന്നും പെണ്ണെന്നും
രേഖപ്പെടുത്തി
പരിശോധനയ്ക്കെടുത്ത
സാംബിളില്
ചുവന്ന നിറമാണ്
ചോരയ്ക്കെന്നെഴുതിയിട്ടും
എന്തിനാണ് ‍
 
ചിലനിശബ്ധതകള് നിലവിളികലാണ്
പൊട്ടിയ ഹൃദയത്തുണ്ടുകളിലും
ചോരച്ചാലുകളിലും പ്രകമ്പനം കൊണ്ട്
തൊണ്ടക്കുഴിയില്‍ അവസാനിക്കുന്നവ
‍
ആണ്ടുപോയെങ്കില്‍ ഹാ .....മരണമേ
നീണ്ട സുഷുപ്തി യേകും നിന്‍ കരങ്ങളില്‍
മാത്ര പോല്‍ മതി ജീവിതമിനി
യെത്രനേരമീ യൂഷര ഭൂമിയില്‍
നിത്യ ദുഖത്തിന്‍ കറുത്ത കരിമ്പടം
പുതച്ചു ഞാനീ കാലപ്രവാഹത്തില്‍
ഒഴുകുന്നു പാപഭാരങ്ങളും പേറി
പുഴയായി ,ആഴിതന്നാഴങ്ങള്‍ തേടി
നിഴലായി നീയോപ്പമുണ്ടെന്നറിയാം
നാഴികമണിയൊച്ചയും കേള്‍ക്കാം
വഴിയറിയാതെ ഞാനീ പ്രപഞ്ചത്തില്‍
അഴലുമായെന്തിനലയുന്നു വെറുതെ
ഈ മരുഭൂവില്‍ മരുപ്പച്ചതേടവേ
മരീചികയായി നീ മറഞ്ഞതെന്തേ
നിനക്കായി മാത്രമുദിച്ചിടാമൊരു പുലരി
നിനവുകളിലീപ്പകലെരിഞ്ഞിടട്ടെ

അന്നുദിക്കുന്നോരരുണസ്മിതങ്ങളില്‍
അഴലിന്റെ പുകമഞ്ഞലിഞ്ഞു പോകാം

ആരമ്യവാടിയില്‍പൂത്തിടാം സൂനങ്ങള്‍
ആയിരം പൂര്ണ്ണന്ദുഒന്നിച്ചു ചിരിച്ചപോള്‍

അന്ന് ഹൃദന്തത്തിലീരാഗവീചികള്‍
ചിന്നി ച്ചിതറിയധ്വനികളാവാം

മിന്നിപ്പോലിഞ്ഞങ്ങുപോകും മുകുരത്തി
ലിന്നത്തെ ശാരദ സന്ധ്യകളും
 
ജീവിത ത്തോണി തുഴയുന്നു വെറുതെ
തുഴപ്പാട് നോക്കി ഞാനും മൃതി വരെ

2014 ജനു 27

ചന്ദനചന്ദ്രനെ നോക്കിയീസന്ധ്യയും
ചക്രവാളങ്ങളില്‍ മറഞ്ഞു നിന്നു
സാഗരമേലാവില്‍ പവിഴങ്ങള്‍തൂവി
തൂവെണ്ണിലാവും നിറംചാര്‍ത്തി നിന്നു
നക്ഷത്രകന്യമായിരം കണ്‍കളാല്‍
നിര്‍ലജ്ജം നിന്നെ നോക്കിനിന്നു
വെള്ളിച്ചിലങ്ക പോല്‍തുള്ളിത്തുളുമ്പിയ
പുഴവെള്ളത്തില്‍ നീ നിഴല്‍ നോക്കിനിന്നു
പുല്ലിന്‍തലപ്പില്‍ തലചായ്ചിരുന്നോരാ
പുല്പോന്തു പോലും കണ്‍തുറന്നു നിന്നു
മുക്കുവപ്പെണ്ണിന്റെ മുക്കുത്തിപോല്‍
മുഖംപൊത്തിച്ചിരിച്ചു വയല്‍പ്പൂവുപോലും

ഇന്ന് പൂര്ണ്ണന്ദു തന്‍ മണവാട്ടിയെ
മംഗല്യ മാല ചാര്‍ത്തും മുഹൂര്‍ത്തം
ഭൂവില്‍ വസന്തത്തിന്‍ പുഷ്പവൃഷ്ടി
വാനില്‍ താരകാ രത്നമാല

നിഴലുകള്‍ പതുങ്ങി കളിക്കുന്ന തോട്ടത്തില്‍
ഏകാന്ത സസ്യമായി നിന്നൂനിശാഗന്ധി
നിര്‍മ്മല സ്നേഹത്തിന്‍ തൂവെള്ളപ്പൂവുമായ്
അര്ച്ചനയ്ക്കായവള്‍ ഒരുങ്ങിവന്നു
ഒരുപൂവുമാത്രം രാത്രിയില്‍
കാന്തനര്‍പ്പിക്കുവാനവള്‍ കാത്തുനിന്നു
വീശുന്ന രാക്കാറ്റിലാലോല മന്ദം
 രാഗവിലോലയായിസുധാസുമം നിന്ന്
തെന്നല്‍ കുളിച്ചുവരുംവഴികണ്ടുപോല്
കടവത്തു നീലാംബലും ചന്ദ്രനുംനീന്തുന്നു
അന്തരാത്മാവില്‍ ചെന്തീയുമായ്‍
വേപഥ്‌വോടവള്‍യാമങ്ങളെണ്ണി
ദിനകരബാണങ്ങള്‍കിഴക്കാര്‍ത്തുയരവേ
ഹതാശയായി തീര്‍ന്നു നിശാഗന്ധി പൂവ്
തങ്ക ക്കിനാക്കള്‍ തകര്‍ന്നടിഞ്ഞെങ്കിലും
തന്‍ നിസ്വാര്‍ഥപ്രേമം ദേവനര്‍പ്പിക്കുവാന്‍
വിശുദ്ധി വെളിച്ചം പോല്‍ നറും പ്രേമ പു ഷ്പം
 പൌര്‍ണ്ണമിരാവില്‍ വിടര്‍ന്നു നില്‍ക്കും‍
 
പാതകള്‍ പലതായി
പിരിയുന്നിടങ്ങളില്‍
പഥികര്‍ നാം
പിരിയുന്നു
യാത്രാമൊഴിയുമായി
 
ഇനിയും രംഗങ്ങളെത്ര
കഴിയണം
നീറുമീ മുഖപട
മൊന്നഴിച്ചു മാറ്റാന്‍
നേരായ്ക നീണ്ട വാഴ്‌വെനിക്കിന്നു
നീരറ്റ പുഴയായി പൂഴിയില്‍ മറയട്ടെ
ഒരുമാലയ്ക്ക് മണിയാവാന്
‍ ഒരുക്കി വിട്ടു
കുരുതിക്കളത്തില്
‍ കുരുക്കി നമ്മെ
മരിച്ച പകലിന്റെ
ശവമഞ്ചവും പേറി
 തിരിച്ചു പോകുന്ന
 യാത്രികനാണ് ഞാന്‍

2014 ജനു 25

പനിമതിയുദിച്ചില്ല
മഴവില്ലുമുയര്‍ന്നില്ല
ഇനിയന്ധകാരമപാരമാം
ശൂന്യത
വന രോദനമെന്‍ ശബ്ദമെങ്കിലും
ചോദിപ്പൂ
മനശ്ശാന്തിയുണ്ടോ
മരണ സോപാനത്തില്‍
ഉറങ്ങട്ടെ ആരുമുണര്‍ത്താതിരിക്കട്ടെ
പാവമെന്ന ക്ഷരക്കൂട്ടംമയങ്ങട്ടെ
അടച്ചിട്ട വാതില്‍ തുറക്കാതിരിക്കട്ടെ
മൂകമെന്‍ സ്വപ്നങ്ങളും കൂട്ടിരിക്കട്ടെ
നെറികെട്ട ലോകം കാണാതിരിക്കട്ടെ
ഞാനുമിവര്‍ക്കൊപ്പം മണ്ണില്‍ മറയട്ടെ
എരിയുമെന്‍ ചിതാഗ്നിയില്‍ ചാര്‍ത്തുമോ
 ഒരു നറും പുഷ്പ മല്ലെങ്കില്‍
 നിന്നുടെ ഹൃദയ പുഷ്പത്തില്‍
 നിന്നൊരു നീര്‍ക്കണം
കൃഷ്ണാ...
എന്റെ ചുണ്ടില്‍ നിന്നും
ഒരിക്കലും പെയ്തു തോരാത്ത
രാഗ മഴ യാണ് നീ

 ഞാന്‍ കേട്ട് തീരാത്ത
 രാഗമാലികാ
സൌപര്‍ണ്ണികയാണ്‌നീ

കൃഷ്ണാ ...
എന്റെ കണ്ണുകള്‍
 കണ്ടുതീരാത്ത
 ആരാമ ദീപ്തി യാണ് നീ

ഞാന്‍ കണികണ്ടുണരാന്
‍എന്നും കൊതിക്കുന്ന
 തേജോമയ രൂപന്‍ നീ  
എന്റെ ഗഗനത്തില്‍ നിന്നും ഒരിക്കലും
തൂവിയൊഴിയാത്ത മേഘ മാണ്‌നീ
എന്റെ കനലുകള്‍ക്ക് മീതെ കനത്തു
 പെയ്തു മരിക്കാന്‍ വെമ്പുന്ന മഴമുകിലാണ് നീ
അതൊരു നല്ല മുറ്റമാകുമായിരുനു
ശുദ്ധ സുഗന്ധവും
നയനാഭിരാമ പുഷ്പങ്ങളും
നിറഞ്ഞ പൂന്തോട്ട മാകുമായിരുന്നു
അടിച്ചുവാരാനും
ചെത്തി ക്കോരാനും
ആരും വരാതെ
 ഇന്നലെയാണവിടെ
പൊടിപുരണ്ടത്
കളകള്‍ വളര്‍ന്നത്‌
ഇലത്തുമ്പില്‍ നിന്നിട്ട് വീഴുവാന്‍ വെമ്പുന്ന
മഴത്തുള്ളിയാണോമലേ എന്റെ ജീവന്‍
ഇളം കാറ്റൊന്നു വീശുവാന്‍ മന്ത്രം ജപിക്കുന്ന
ഞെട്ടറ്റപാഴ്സുമമോമലേ ഞാന്‍
വെളിച്ചം ചിരിക്കുമ്പോള്‍ മാത്രം
നിഴലേ നീ കൂടെ വരുന്നു
ഇരുളില്‍ എന്നെ തനിച്ചാക്കി
നിഴലേ നീയും മറയുന്നു
പുലരിതന്‍ പൊന്‍തുടി
പൊലിഞ്ഞലിഞ്ഞു

മധ്യാഹ്ന വെയിലും
വിരസമായി പോകയായി

സായന്തന ശൂന്യ
ചക്രവാളങ്ങളില്‍
മോഹപക്ഷി
ചിറകു തളര്‍ന്നു വീണു
ജയിലര്‍ മടക്കി ത്തന്ന ഭാണ്ഡക്കെട്ടിനുള്ളില്‍നിന്നും
ഒടുവിലാ നിധി കണ്ടെടുത്തു
ഒരു സിന്ധൂരചെപ്പ്
നിന്നിലെക്കെത്തുവാന്‍ ഞാന്‍ നടന്നു
 നിന്നിലെക്കിനി എത്ര ദൂരം
ഓരോ മാത്രയും ഓരോ യുഗങ്ങളായി
ഓരോ ചുവടും ഹിമവല്‍ സാനുവിലേക്ക്
വിള കൊയ്ത വയലുകള്‍
നുകമെന്തിയ കാളകളെ
 കാത്തുകിടക്കുന്നത് പോലെ
കഴിഞ്ഞു പോയ വസന്തം ബാക്കി വച്ച
ഒരു പൂവിന്റെ മിഴിമുനയെറ്റ
വണ്ടിന്റെ പടപ്പുറപ്പാട്
കൈവിരല്‍ ത്തുമ്പില്‍
സിന്ദൂരം തൊട്ടു സീമന്ത രേഖയില്‍ തൊടുമ്പോള്‍
വെള്ളിനൂലുകല്‍ക്കിടയിലെ
യൗവ്വനത്തിന്റെ കറുത്ത
നാരുകളെ തിരയുകയായിരുന്നു ഞാന്‍
ചപ്പു ചവറുകള്‍ക്കുള്ളില്‍
രണ്ടു വരിക്കവിത പോലെ
വിധി ചുരുട്ടി കൂട്ടി യിട്ട
എന്റെ ജീവിതം
കടങ്കവിതപോലെ
ആരും പൂരിപ്പിക്കാത്ത
 സമസ്യ പോലെ
ഉറഞ്ഞു തുള്ളിത്തിമിര്‍ക്കുന്നു കോമരം
ഉടവാളുയര്‍ത്തിചിരിക്കുന്നു കോമരം
ചെമ്പട്ടുടുത്ത് ചിലങ്കയും കെട്ടി
ചിലമ്പുന്ന ചേങ്ങിലത്താളംചവിട്ടി
അമ്പല മുറ്റത്തെ ആല്‍മരത്തിണ്ണയില്‍
അന്തി നേരത്ത് തുള്ളുന്നു കോമരം

2014 ജനു 17

പ്രിയനേ ....നമുക്കൊന്നിച്ചാ
 നീല വിഹായസ്സിന്‍ വിശാലതേയിലേക്ക്പറക്കാം
നക്ഷത്രങ്ങള്‍ ചിരിക്കുന്നു
ശശിലേഖക്ഷണിക്കുന്നു
ഇന്നലെ കാറ്റുംപറഞ്ഞു
മഴവില്‍ മുനമ്പിലാണാകാശമെന്നു
 
ഗഗനത്തിന്‍ നീലിമ വെറും
ശൂന്യമാ നെന്‍പ്രിയേ
നമ്മെ പ്രലോഭിപ്പിക്കുന്ന സൗന്ദര്യം
എന്നോ പ്രകാശം പോഴിഞ്ഞസ്തമിച്ച
താരങ്ങള്‍ തന്‍ ശവപ്പറമ്പാണവിടം
വെളിച്ചം വിഴുങ്ങുന്ന താഴ്വര
അമാവാസിതന്‍ വിരസതയിലെക്കാണ്
ആചന്ദ്രക്കലനമ്മെ വിളിക്കുന്നതും
പ്രകൃതിതന്‍ ചതിക്കുഴിയാണ് രാത്രി
പകലിന്‍റെപള്ള കീറി മുറിക്കുന്ന
ഈര്‍ച്ച വാളാണ് രാത്രി
വെറും സ്വപ്നമാനോമാലെ മഴവില്ലുകള്‍
മരീചിക തേടുന്ന തോന്നലുകള്‍
വര്‍ണ്ണങ്ങള്‍ നിന്റെ വിചാരങ്ങള്‍ മാത്രം
നമുക്കാമരച്ചില്ലയില്‍കൂടുകൂട്ടാം
ഇന്നേക്ക് മാത്രം ധാന്യം തിരയാം
 
ആഴിത്തല്യ്ക്കലെ ആലയില്‍ കൊല്ലന്‍
തീയൂതിച്ചുവപ്പിച്ചപോലെ
 
കനല്‍കട്ടികളട്ടിമേലട്ടിയായിപാകി
ചിട്ടപ്പെടുത്തുന്നുപട്ടട പോലെ
 
വെള്ളിത്തളികയാതീക്കനലേല്‍ക്കെ
തീപ്പുകതുപ്പി തളര്‍ന്നുവീണു
 
പട്ടടയ്ക്കൊപ്പംആഴിയ്ക്കടിയില്‍
ആചെങ്കതിരവന്‍താഴ്നുപോയി
 
ആലയില്‍ കൊല്ലന്‍ തീ യച്ചപ്പോള്
കരി൦ധൂമമെങ്ങും പരന്നൊഴുകി
 
കരിക്കട്ടകളട്ടിമേലട്ടിയായിപാകി
കെട്ടിപ്പടുത്തുഇരുട്ടിന്റെ കോട്ട
 
ഉലയിലണഞ്ഞകുഞ്ഞുതീക്കട്ടകള്‍
കൊല്ലന്‍മുകളിലേക്കെറിഞ്ഞു
 
മച്ചിന്മേലുണ്ടായിതാരകക്കൂട്ടം
അമ്പിളി തെല്ലിന്റെശരറാന്തലും‍‍‍
നിലാമഴതൂകവേ നിശാഗന്ധിയുണര്‍ന്നു
നീള്‍മിഴിത്തുമ്പില്‍ നാണപ്പൂന്തേനുമായി

നീര്‍ത്തുമീ ലോല ചേലയില്‍
നേര്‍ത്തതന്‍ ദലങ്ങളാലെ

നൂപുരധ്വനി യുണര്‍ത്തിനില്‍പ്പൂ
നര്‍ത്തനച്ചുവടുമായവള്

നിറയുമീ പാലാഴിയില്‍
നുരയും നിന്നനുരാഗം

നഭസ്സിലെങ്ങുമലയായി
നവ്യാനുഭൂതി പടര്‍ത്തുന്നു

നാദമോനിന്‍ ലതകളില്‍
നീലാജ്ഞനമെഴുതിച്ചു

നീര്‍മണിയോനിന്പുടങ്ങളില്‍
നുകരുന്നു മധു ചുംബനം

നിരുപമം നിന്നംഗലാവണ്യം
നൈര്മല്യമാംദലസൗഭഗം

നൈവേദ്യമായിപ്രിയേ
നിന്‍പ്രേമ ഭാവം‍
 
കണ്ണനെക്കാണാനും മാറത്തണയ്ക്കാനു-
മെന്‍ മനം കൊതിക്കാറുണ്ടെന്നും
 
വഴിക്കണ്ണുമായി കാത്തിരിക്കുന്ന നിങ്ങളെ
ക്കാണാന്‍ ഞാനും കൊതിക്കാറുണ്ടെന്നും
 
പിടയ്ക്കുന്ന നിന്നക്ഷരക്കൂട്ടങ്ങളെന്നിനി
വരുമെന്ന് വെറുതെ നിനയ്ക്കാറുണ്ടെന്നും
 
അകലെയാണെങ്കിലും മാമക വല്ലിയില്‍
ഓര്‍മ്മകള്‍ പൂക്കാറുണ്ടെന്നും
 
അമ്മതന്‍ നിരമിഴിത്തുമ്പിലെത്തുള്ളികളോര്‍ക്കവേ-
യെന്നുള്ളം തപിക്കാറുണ്ടെന്നും
 
അതിനായി മാത്രമി  മണല്‍ക്കാട്ടിലെ
ന്മാനസം വേവുതിന്നു ന്നതെന്നും
 
ഇടനെഞ്ചില്‍ കുറുകുന്ന ചെറുകിളിപാടുമ്പോള്‍
ഈണം മുറിയാറുണ്ടെന്നും
 
തീ വെയിലേറ്റുതളര്‍ന്നൊരീ രാപ്പാടീ
നിന്‍ താരാട്ടിനായി കൊതിക്കാറുണ്ടെന്നും
 
ഇറയത്തു വെള്ളം തെറുപ്പിക്കുമാമഴയെ
പുണരുന്നു ഞാനിന്നുമെന്നും
 
ഇമയനങ്ങാതെയാമഴനൂലുകള്‍-
ക്കുള്ളിലെന്‍ ബാല്യം തിരയുന്നു ഞാനിന്നും
 
ഇനിയെപ്പോള്‍ പുലരുമെന്നറിയാതെ-
യൊരുനിശ സൂര്യനെതേടുന്നുണ്ടെന്നും
 
വിടര്‍ന്നത് വേറുതെയെന്നറിയാതെയൊരു പൂവ്
വണ്ടിനെതിരയുന്നുണ്ടിന്നും
 
ഇനിയെന്ന്ഞാനാ പടികടന്നെത്തു
മേന്നോര്‍ത്തു വേദനിക്കാറുണ്ടെന്നും
 
ഇനിയെത്ര ചതുരക്കളങ്ങള്‍കലണ്ടറില്‍
മരിക്കണമെന്ന് ചിന്തിക്കുമെന്നും‍
കരിമുകില്‍ കാട്ടാനക്കൂട്ടം
കരിമ്പിന്‍കാട്ടിലിറങ്ങി
ചിന്നം വിളി മുഴങ്ങുന്നു
ദന്തങ്ങള്‍ മിന്നുന്നു
പന്തം കൊളുത്തിയ
പടയാളികള്‍ വെട്ടുന്നു

മലപൊട്ടിയോഴുകുന്നു
തുമ്പിക്കൈ ചുറ്റി
മരങ്ങളുലയ്ക്കുന്നു
മുകില്‍ മല പിളരുന്നു
കരിങ്കൂ റ്റന്മാരിറങ്ങുന്നു
വിളഞ്ഞ വയലേലകള്‍
മാന്തിപ്പറിക്കുന്നു
മുകിലാന ക്കൂട്ടങ്ങള്‍
മാനം കയറുന്നു
ചവിട്ടി മെതിച്ചിട്ട
ഭൂമി കരയുന്നു
ചോരയൊലിക്കുന്നു
കൈവഴി ,യിടവഴി
പുഴയും ചുവക്കുന്നു
കടലില്‍ ലയിക്കുന്നു
''ഒരു ചെറു മഴയായി
നീ പെയ്തു തോര്‍ന്നു
ഞാനൊന്ന് നനയും മുന്‍പേ നീ
മുകിലായി പറന്നു പോയി'''
ചോരവാര്‍ന്നു വാര്ന്നെന്റെ
..............മുറ്റം നിറഞ്ഞിട്ടും
 മരിച്ചില്ല മഴ തേങ്ങി ഞരങ്ങി
..............തൊടിക്കപ്പുറ൦ പെയ്യുന്നു
ഒരു തുള്ളി പലതുള്ളി
പതിനായിരം തുള്ളികള്‍
തല തല്ലിവീണു മരിക്കുന്ന കാലം
മേല്‍ക്കുമേല്‍ മേല്‍ക്കൂരയില്‍ 
വീഴും മഴത്തുള്ളികള്‍
മാറത്തടിച്ചു കരയുന്നകാലം
പവിഴമല്ലി ചെടിയുടെ
മേലാകെ മഴത്തുള്ളികള്‍
പവിഴം പോല്‍ പൂത്ത
 പൂമഴക്കാലം
 
അറിഞ്ഞിട്ടുമാറിയാതെയാ
മഴക്കാലങ്ങള്‍
മറന്നിട്ടു ഞാനെന്‍റെ
ഹൃദയമുറിക്കുള്ളില്
ചെറു മഴ പിന്നെയും
മുറ്റത്തു വീഴുന്നു
എന്തോ കളഞ്ഞ പോല്‍
തിരഞ്ഞുഴറുന്നു ‍
കടലാസില്‍ മരിച്ച അക്ഷരങ്ങള്‍
പോസ്റ്റ്മോര്ടംചെയ്യവേ ,നിന്‍റെ
തലച്ചോറില്‍ മിന്നി മറഞ്ഞ
വൈദ്യുതിയുടെ വാട്സ്
അളവുകള്‍ക്കതീതം
 
വാക്കുകളെ നീ
 വെള്ള പുതപ്പിച്ചിരുന്നു
കബന്ധ ങ്ങളില്‍ വിരല്‍ തൊട്ടപ്പോള്‍
വൈദ്യുതി പാഞ്ഞതെന്റെ
ഹൃദയത്തിലൂടെ
വരികള്‍ക്കിടയില്‍  നീ
ഒളിപ്പിച്ച വാക്യങ്ങള്‍
പുഴുക്കളെ പ്പോലെ
അവയീ ശവങ്ങളില്‍
നിന്റെ ഓര്‍മ്മ
തിന്നു തീര്‍ക്കുന്നു
 
അക്ഷരങ്ങളില്‍ നീ
പുരട്ടിയ അഷ്ട ഗന്ധവും
പനിനീരും
സുഗന്ധ തൈലവും 
ഒലിച്ചുപോയാല്‍
നാറുന്നത്തിന്റെ കൈവെള്ള
ഖണ്ഡികയ്ക്കുള്ളിലെ
അര്‍ദ്ധ വിരാമങ്ങള്‍
അന്ധത ബാധിച്ച ചിന്തയില്‍ നിന്നും
കഴുകന്റെ കൊക്കുകള്‍
കൊത്തിപ്പറിച്ച
ഇറച്ചിത്തുണ്ടുകള്‍ മാത്രം
 
ശേഷ ക്രിയകള്‍ക്കു താഴെ
നിന്റെ കയ്യൊപ്പ്
വാക്കുകളുടെ ആത്മാക്കള്‍ക്ക്
നിത്യശാന്തി ....
പ്രിയമാണേനിക്കെല്ലാം
പ്രിയയെ ത്തേടി പറക്കുമാപ്രാവിന്‍റെ
പിടയുന്ന നെഞ്ചിന്റെചൂടും,
പിരിയുന്ന പകലിന്‍റെയന്ത്യ കിരണത്തെ
പുണരുന്ന താമരപ്പെണ്ണിന്‍റെപ്രണയത്തെ
പൂവാം കുരുന്നിനെ പ്രണയിച്ചകാറ്റിനെ
പ്രിയഗാന മുതിര്‍ക്കുമീ......
......പാഴ്മുളംതണ്ടിനെ,യതില്‍
പിടഞ്ഞുതിരുന്നൊരീപല്ലവിയെ
അന്നത്തെ ആ മഴക്കാലത്ത്
ഒലിച്ചകന്ന മഴവെള്ളത്തിന്‍റെ ഇത്തിരി തുണ്ടില്‍
കാലുകള്‍ കൊണ്ടൊരു മഴപ്പടക്കം

നേര്‍ത്ത മഴച്ചാലില്‍
കടലാസ് കൊണ്ടൊരു കളിവള്ളം

കൈക്കുമ്പിളില്‍
വാരിവെള്ളം നിറച്ചു മുറ്റത്തേയ്ക്കൊറേറ്
...

മഴത്തുള്ളിവീഴുമ്പോള്‍ തലയാട്ടുന്ന
മുറ്റത്തെ മുത്തശ്ശി പൂവിനൊപ്പം
വെറുതെയൊരു തലയനക്കം

മഴച്ചാറ്റലില്‍ കലമ്പുന്ന മരങ്ങള്‍ക്ക് മീതെ
മഴപ്പക്ഷിയെ ത്തേടി മുറ്റത്തേയ്ക്കൊരോട്ടം

ഓലപ്പുരക്കീഴില്‍ കീറപ്പുതപ്പിന്‍റെയുള്ളില്‍
മഴപ്പാട്ടു കേട്ട്....
കേട്ടങ്ങനെ.....കണ്ണടച്ചു...........
നന്ദിതാ......
.നിന്നെയോര്‍ക്കവേ ഇടനെഞ്ചില്‍
തേങ്ങിയുയരുന്ന ഒരുനെടുവീര്‍പ്പ്
നീ പൂത്തുലഞ്ഞ പ്രണയത്തില്‍
വസന്തമായും പിന്നെ,ഗ്രീഷ്മങ്ങളായും
നിന്നിലേക്കാഴ്ന്നിറങ്ങിയത് ആരായിരുന്നു...

മഴയ്ക്കായി നീ വരണ്ടു കിടക്കവേ
നിന്റെ മഞ്ഞച്ച വയലുകളിലേക്ക്
ഹിമകണമായി പൊഴിഞ്ഞും
പിന്നെ,മിന്നല്‍ പിണരായതും ആരായിരുന്നു

നിന്‍റെ ശിശിരത്തിലുറഞ്ഞത്‌
ഏതു ചുണ്ടുകളായിരുന്നു
അന്ത്യശ്വാസത്തിലും നിന്‍റെ ഹൃദയം
സ്പന്ദിച്ചത് ആര്‍ക്കുവേണ്ടിയായിരുന്നു

നന്ദിതാ..........
നിന്നെയോര്‍ക്കവേ
ഒരു കാറ്റ് മഴയിലലിയുന്നു
മഴ പെയ്തടങ്ങാതെ
ഇത്തിരി ഇരുട്ടും പേറി
എന്റെ തീരത്തലയുന്നു....................

2014 ജനു 8

ഞാന്‍ യുഗങ്ങളായി മരവിച്ചു കിടന്ന
ശാപ ശിലയായിരുന്നു
ഒരിക്കലൊരു കനല്‍തുള്ളിയായി നീ
ആഴ്നിറങ്ങുന്നത് വരെ
ഊതിപ്പെരുക്കിയ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ ഉരുകിത്തിളച്ചു
ലാവയായൊഴുകുന്നു
കാണാതടങ്ങളിലൂടെ...........

2014 ജനു 6

ഇതള് കൊഴിഞ്ഞിട്ടും
ഞെട്ടു കരിഞ്ഞിട്ടും
ഈറന്‍ കാറ്റടിച്ചിട്ടും
ആ ജമന്തിപ്പൂഅടര്‍ന്നു വീണില്ല

ഗര്‍ഭത്തില്‍ വിത്തുമായി
ഇത്തിരി പുതുനാമ്പുമായി
ഒരു ചെറുമഴയ്ക്കായി കാത്തുനിന്നു

2014 ജനു 3

ദൈവമേ നിനക്ക് നന്ദി
എന്‍റെ അജ്ഞതയിലേക്ക്
ഒരു പ്രകാശ വീചി

മഞ്ഞു തുള്ളി മുതല്‍
മഹാ സാഗരം വരെ
മഞ്ഞാടിക്കുരു മുതല്‍
മാമലകള്‍ വരെ
ചേതനവും അചേതനവുമായ
ദൃഷ്ടാന്തങ്ങള്
‍
ഇന്നലെ രാത്രിയിലെ തിങ്കള്‍
ഇന്നത്തെ പുലരി
ഇപ്പോള്‍ വീശിയ കാറ്റിന്റെ സ്പര്‍ശനം
രൂപവും അരൂപവുമായ
അഭൗമതേജസ്സുകള്
‍
ദൈവമേ നിനക്ക് നന്ദി
എന്റെ നേത്രങ്ങളില്‍വെളിച്ചം നിറച്ചതിനു
എന്റെ കര്‍ണ്ണ പുടങ്ങള്‍
കൊട്ടിയടയ്ക്കാതിരുന്നതിനു
എരിയുമെന്‍ ചിതാഗ്നിയില്‍ ചാര്‍ത്തുമോ
ഒരു നറും പുഷ്പമല്ലെങ്കില്‍ നിന്നുടെ
ഹൃദയ പുഷ്പത്തില്‍ നിന്നൊരു നീര്‍ക്കണം
പനിമതിയുദിച്ചില്ല
മഴവില്ലുമുയര്‍ന്നില്ല
ഇനിയന്ധകാര -
മപാരമാം ശൂന്യത
വന രോദനമെന്‍
ശബ്ദമെങ്കിലും ചോദിപ്പൂ
മനശ്ശാന്തിയുണ്ടോ
മരണസ്സോപാനത്തില്‍
നാം യാത്രികര്‍ ....മഴവില്ലിനോപ്പം ,
അന്തമില്ലാത്ത ആകാശത്തിലെ
പ്രണയ സഞ്ചാരികള്‍
 
ഈ നിറത്തോരണത്തിന്റെ
തലയായി ഞാനും വാലായി നീയും
ദിക്കില്‍ നിന്നും ദിക്ക്കളിലേക്ക്
 
ഒരിടത്തുവച്ചു പ്രകൃതി നമ്മെ
ഒരു മഴത്തുള്ളിയില്‍
കൈ കോര്‍ത്തു വച്ചു
ഒരു ധവള രശ്മിയായി
നാമലിഞ്ഞു ചേര്‍ന്നു
 
നാം യാത്ര തുടരുന്നു
ഋതുക്കളില്‍ നിന്നും ഋതുക്കളിലേക്ക്
ഇനിയൊരു മഴത്തുള്ളിയില്‍
പ്രകീര്ണ്ണനം അരുതെന്ന് പ്രാര്‍ഥിച്ചു‍
 
നടിയ്ക്കുന്ന വേഷങ്ങള്‍ക്കുള്ളിലെ നമ്മുടെ
തുടിയ്ക്കുന്ന ഹൃദയത്തെ ആരറിയാന്‍
''ഇനിയും രംഗങ്ങളെത്രകഴിയണം
നീറുമീ മുഖപടമൊന്നഴിച്ചു മാറ്റാന്''‍
പിറന്ന മേഘങ്ങളിലേക്ക്
തിരിച്ചു പോകാനാകാതെ
മഴത്തുള്ളി പിടഞ്ഞതു
പുഴയുടെ അടിമ  ആയതിനാലാവണം
 
മലമുകളിലേക്ക് ഒരിക്കലും
ഒഴുകിയെത്താനാവില്ലെന്നറിഞ്ഞിട്ടും
പുഴ അടിവാരത്തില്‍ അലമുറയിട്ടത്
അടിപ്പെട്ടതിനാലാവണം
 
തലയ്ക്കു മീതെ മേഘത്തെ കണ്ടപ്പോള്‍
കാറ്റത്തോടിയെത്താനാവില്ലെന്നറിഞ്ഞു
മല ഗര്വ്വടക്കി ശിരസ്സ്‌ നമിച്ചത്
കാറ്റിനോടുള്ള വിധേയത്വമായിരിക്കാം 
ഒറ്റമരക്കൊമ്പിലിരുന്നിര തേടുന്ന
കിളിക്ക് നീ തുണയായിരുന്നു .....
വിട ....വന്ദ്യവയോധിക മിത്രമേ ... വിട....
നേരുന്നു നിനക്കാത്മ ശാന്തി ...


ഇരുളിന്നു താഴെ യാണെന്നും പകല്‍
ഇരതേടുന്നതെന്ന് നീ പറഞ്ഞിരുന്നു ഈ
ഇരുളിന്നു പിന്നിലിനിയൊരു പകലിനു
വെളിച്ചമുണ്ടെന്നും നീ പറഞ്ഞിരുന്നു
മണല്‍ വേവുന്നോരീ മണ്ണില്‍വീണെന്റെ
ഹൃദയാശ്രു ബിന്ദുക്കള്‍ ബാഷ്പമാകുന്നു

വിട ....വന്ദ്യവയോധിക മിത്രമേ ... വിട....
നേരുന്നു നിനക്കാത്മ ശാന്തി ...



+++++അഹമ്മദ്‌ ഇക്കയുടെ ഓര്‍മകളില്+++++‍
ഓര്‍ക്കുന്നുവോ സഖീ ..ദീപ്തമല്ലെങ്കിലും
ഒരു നിഴല്‍ ചിത്രമായെങ്കിലുമെന്നെ നീ
ഒരു കൊച്ചു തോണിയിലണിയത്തുഞാനും
അരികത്ത്നീയുമായമരംതുഴയുമ്പോള്‍
നിലാക്കായലില്‍ നീന്തുമാക്കളിയോടം
നമ്മുടെ പ്രേമസാക്ഷിയാണെന്നും
നീലാംബരത്തിലെ വെള്ളിമേഘങ്ങള്‍
നിന്‍ പ്രേമ സന്ദേശമേന്തി വരുന്നെന്നും
ഇലത്തുമ്പില്‍ നിന്നിറ്റുവീഴുന്നൊരാ
ജലബിന്ദു,വിരല്‍ത്തുമ്പിലേറ്റുവാങ്ങി 
ഹിമകണം പോലെ നിര്‍മ്മലം നമ്മുടെ 
ഹൃദയങ്ങളെന്നും ചിരിച്ചു കൊണ്ടോതി നീ

മറക്കുവതെങ്ങനെ ആദ്യാനുരാഗപല്ലവി ,ആ
മയില്‍പീലി തന്‍വര്‍ണ്ണരാജികള്‍
ആദ്യം കുറിച്ച പ്രണയാക്ഷരങ്ങള്‍
ആദ്യത്തെ പ്രേമ സങ്കീര്‍ത്തനങ്ങള്‍

വിദൂരത്തിലെങ്കിലും നീയറിയുന്നുവോ
സദാവിമൂകമെന്‍ മാനസ തന്ത്രികള്‍  
ആത്മാവിലൊരു ചിതയെരിയുമ്പോഴും
ചിരി മായ്കാതെയരങ്ങിലാടിത്തിമിര്‍ക്കുന്നവര്‍
യവനികയ്ക്കുള്ളില്‍ വിഭിന്ന ഭാവങ്ങളില്‍
മിന്നിപ്പൊലിഞ്ഞു നാം രംഗമൊഴിയുന്നു

വിശക്കുന്നവന്റെ സുവിശേഷം

ഇതെന്റെ സുഹൃത്ത്‌
ക്ഷമിക്കണം .....
ഇതെന്റെ കൂടെപ്പിറപ്പ്
 
ഞാന്‍ ജനിച്ചപ്പോള് ഇവനെന്റെ ഒപ്പമില്ല
ഞാന്‍ ജനിച്ചത്‌ {നിങ്ങളും }
രാജകുമാരനായിട്ടാണ്
അതിനു ശേഷമാണ് ഇവന്റെ വരവ്
 
ശൈശവത്തില്
‍ ഞാനറിഞ്ഞിരുന്നില്ല
ചുണ്ട് പിളര്‍ത്തി കരയുമ്പോള്‍
അമ്മിഞ്ഞ പാലുമായി അമ്മ അരികത്തുണ്ടാവും
 
ബാല്യത്തില്‍
ഞാനറിഞ്ഞു ..പലവട്ടം.. അന്ന്,
മിഴികളിലെരിഞ്ഞിരുന്ന കരിന്തിരി
ഇവനെ കുറിച്ചോര്‍ത്തായിരുന്നു  
ഇവന്റെ ദുശ്ശാട്യo എന്നെ തളര്‍ത്തി കളഞ്ഞിരുന്നു
എനിക്കൊപ്പം എന്നെക്കാള്‍ അവന്‍ വളര്‍ന്നു
 
കൌമാരത്തില്‍.....
അപ്പോഴേക്കും ഇവനെന്റെ
 കളിത്തോഴനായി കഴിഞ്ഞിരുന്നു
പക്ഷെ... എനിക്കവനെ
ഇഷ്ടപ്പെടാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല
{നിങ്ങള്‍ക്കും} ഇഷ്ടപ്പെടാന്‍ കഴിയില്ലിവനെ
പിരിയാന്‍ ഞാന്‍ കൊതിച്ചു
ആട്ടിപ്പായിക്കാനും
അതിനായി അധ്വാനിച്ചു
പക്ഷെ ഇവന്‍ പോയില്ല
 
യൌവ്വനം
പോയതറിഞ്ഞില്ല
വസന്തങ്ങളും ......ഗ്രീഷ്മങ്ങളും
മഴയും.. മഞ്ഞും..മഴവില്ലും..
പോയ്പ്പോയതറിഞ്ഞില്ല
 
ഇന്നും ഇവനെന്റെ ഒപ്പമുണ്ട്
ഈ മണല്‍ കാട്ടിലും എന്റെ പിന്നാലെ ...
 
ഞരമ്പിലെ തുള്ളികള്‍ വിയര്‍പ്പായി
ആറിത്തണുത്താവിയായിതീരുമ്പോള്‍,
കച്ചമുറിത്തുണ്ടില്‍ പൊതിഞ്ഞു വച്ച്
ഇലപ്പായ തലയ്ക്കല്‍ നിലവിളക്കെരിയുമ്പോള്‍
എന്നെ വിട്ടു നിനക്ക് പോകേണ്ടി വരും
വിട പറയേണ്ടി വരും ...
 
നീറും മനസ്സിന്‍‍‍ മുറിപ്പാടില്‍ നിന്നിറ്റും
നിണം കൊണ്ട് ഞാന്‍‍ കുറിക്കട്ടെ

ഹോമപ്പുരയിലെരിയുമെന്നാത്മാവിന്
മോഹ ഭംഗത്തിന്നീരടികള്
‍
എരിയും വിളക്കിലെണ്ണ വറ്റ പ്പോയ്
കരിന്തിരിയായ് തീര്‍ന്നതിന്‍ നോവുകള്
‍
വിധിതന്‍ മുളങ്കാട്ടിലകപ്പെട്ട പ്രാവിന്റെ
ചിറകടിയച്ചതന് രോദനങ്ങള്
‍
അറിയാതെ യൊരു കാട്ടു തീയ്ക്കകപ്പെട്ട
പാവമൊരു സഞ്ചാരി തന്‍ വിലാപങ്ങള്

വെള്ളിനിലാവേറ്റോരാമ്പലിന്‍‍ പൂങ്കവിള്‍
മോഹിച്ചതിന്നാത്മ വേദനകള്

വിധതന്ന വെള്ളക്കടലാസില്‍
ജീവിതമെന്നതിന്‍നേര്‍ക്കിതെന്റെപാഴ്മോഴികള്‍‍‍‍‍
ഞാന്‍ യുഗങ്ങളായി
 മരവിച്ചു കിടന്ന
ശാപ ശിലയായിരുന്നു
 
ഒരിക്കലൊരു
 കനല്‍ ത്തുള്ളിയായി
 നീ ആഴ്നിറങ്ങും വരെ
 
ഊതിപ്പെരുക്കിയ സ്വപ്‌നങ്ങള്
‍ ഉരുകിത്തിളച്ചു
ലാവയായൊഴുകുന്നു
കാണാതടങ്ങളിലൂടെ
കനത്ത വേനലില്‍
മരത്തണലത്ത് നിന്ന്
വെറുതെ കൊതിപ്പിച്ച
തണുത്ത കാറ്റാണ് നീ
...

ആര്‍ത്തലച്ചു പെയ്ത്
ഇറുകെ പുണര്‍ന്നു
കണ്ണീരോലിപ്പിച്ച
പുതുമഴയാണ് നീ

ഇടവഴിയില്‍ വച്ച്
നെറ്റിയില്‍ വീണ
മഞ്ഞു കണമാണ് നീ

ആരണ്യകത്തിലെ
മുളങ്കൂട്ടിനുള്ളില്‍
രാഗം പൊഴിക്കുന്ന
ഏതിളം തണ്ടാണ്‌ നീ
മറന്നു വച്ച അക്ഷരക്കൂട്ടങ്ങളില്‍ നിന്ന്
അഞ്ചക്ഷരങ്ങള്‍ മാത്രം '''ആശംസകള്‍'''
ഇതില്‍ എല്ലാമുണ്ട്......
എന്റെ നനുത്ത സൗഹൃദത്തിന്‍റെ ചിന്തും
വരണ്ടുണങ്ങിയ പ്രണയത്തിന്‍റെ മയില്‍പ്പീലിയും
വിരഹത്തിന്‍റെ നിറം മങ്ങിയ വളപ്പൊട്ടുകളുമുണ്ട്
കവിളിലെ നീര്‍ച്ചാലില്‍ നനഞ്ഞുണങ്ങിയ
കണ്ണീരിന്റെ ഉപ്പുരസവും
കൌമാര സ്വപ്നങ്ങളുടെ മഴവില്ലുകളുമുണ്ട്
അകന്നു പോയ വസന്തങ്ങളുടെ ഉണങ്ങിയ പൂക്കളുണ്ട്‌ ശ്രുതി ചേരാത്ത രാഗവും താളവ
ും ലയവുമുണ്ട്
പെയ്തു തോരാത്ത രാത്രി മഴയുടെ പ്രകമ്പനമുണ്ട്
രാവിന്റെ നിശബ്ദതയെ ഭജ്ഞക്കുന്ന തേങ്ങലുണ്ട്
തപ്തനിശ്വാസങ്ങളുടെ പകലുകളുമുണ്ട്
വേരറ്റു പോയ ബന്ധങ്ങളുടെ അസ്ഥിത്തറകളുണ്ട്
പിന്നെ ബന്ധനങ്ങളുടെ വേലിക്കെട്ടുകളുമുണ്ട്
പുക മഞ്ഞു പോലെ നിന്റെ ചിത്രമുണ്ട്
മുത്തു പൊഴിയുന്ന ചിരിയുണ്ട്
തുളസിക്കതിര്‍ ചൂടിയ വാര്‍മുടിചൂരുമുണ്ട്
ഭൂത കാലത്തിന്റെ മണല്‍ക്കാട്ടില്‍
കനിവിന്റെ ജലംതേടി
ഞാന്‍ നടന്നലഞ്ഞകാല്പാടുകളുമുണ്ട്
ഇതില്‍ എന്റെ കാല്പ്പനിക ഭ്രമങ്ങളെ
ഗളഛെദം ചെയ്തു ദഹിപ്പിച്ച ഭസ്മമുവുണ്ട്